Psychologia poznawcza i pozytywna

Psychologia poznawcza
W psychoterapii i rozwoju osobowości podejście poznawcze akcentuje rolę procesów psychicznych, za pomocą których człowiek uzyskuje, porządkuje, przechowuje oraz wykorzystuje wiedzę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. To co i w jaki sposób myślimy, jakie mamy przekonania, na co zwracamy uwagę, ma istotny wpływ na nasze samopoczucie i zdrowie. Poszerzając nasz sposób myślenia o sobie, innych, świecie, poznając głębokie nieświadome przekonania i codzienne myśli, rozwijając różne predyspozycje (np. rozwijając umiejętność kierowania swoją uwagą) możemy lepiej radzić sobie z problemami i ze stresem, regulować nasze emocje i zachowania oraz budować lepsze relacje.

Psychologia pozytywna
To podejście, które w psychologii zaczęło rozwijać się w latach 50-tych XIX w. W centrum tego nurtu znajdują się zjawiska, które służą dobremu życiu, samopoczuciu, zdrowiu psychicznemu i samorealizacji. W przeciwieństwie do psychologii klinicznej skoncentrowanej na nieprawidłowościach i zaburzeniach psychicznych, psychologia pozytywna koncentruje się na tym co konstruktywne. Bada te zjawiska, które służą dobremu życiu, zdrowiu psychicznemu, budowaniu dobrych relacji, poczuciu szczęścia i satysfakcji.
W psychoterapii i rozwoju osobistym akcentuje się tutaj rolę potencjału danej osoby, wartości na których może się oprzeć oraz jej zasobów (osobowościowych, intelektualnych, interpersonalnych, społecznych, materialnych itp.).