Psychologia analityczna C.G.Junga

Carl Gustaw Jung (1875-1961)
• szwajcarski psychiatra i psychoanalityk
• przez całe życie badał:
– sny i symptomy zaburzeń psychicznych
– historię człowieka mitologię i religię
– symbole, rytuały i wierzenia ludów pierwotnych
• 1907- 1913 współpracował z Freudem ale odrzucił  jego deterministyczną, seksualną teorię osobowości
• odkrycia Junga dotyczące psychiki człowieka legły u podstaw rozwoju wielu szkół psychoterapeutycznych
min. psychologii pracy z procesem Arnolda Mindella

Podstawowe założenia:
• Jung dał początek podejściu teleologicznemu w psychologii i psychoterapii, które mówi o tym, że rozwój człowieka i jego osobowości ma swój niepowtarzalny i wyjątkowy cel dla każdej osoby.
rozwój osobowości – to nieustanny dialog pomiędzy parami przeciwieństw: świadomością i nieświadomością, ekstrawersją i introwersją oraz przeciwstawnymi wobec siebie funkcjami świadomości- myśleniem a uczuciem, percepcją a intuicją. Jego celem jest indywiduacja.
proces indywiduacji – to zrealizowanie indywidualnego, niepowtarzalnego potencjału, który każdy z nas nosi w sobie
• Trudności i cierpienie psychiczne czy fizyczne, są nieodłącznymi „towarzyszami” rozwoju człowieka, mają swój sens i cel który możemy odkrywać w procesie analitycznym i psychoterapeutycznym.